Wieczór poezji Andrzeja Macury – fotorelacja

    W jesienny wieczór, 30 października, w Muzeum Ustrońskim zebrało się liczne grono gości, by wziąć udział w spotkaniu poetyckim, którego głównym bohaterem był Andrzej Macura – dzięgielowski poeta i autor zbioru wierszy „Lustro czasu”, wzbogaconego obrazami Barbary Kozieł – Gawrońskiej. Tym razem zawarte w nim utwory mogliśmy usłyszeć w interpretacji samego twórcy, w skłaniającej do zadumy jesiennej aurze. By jeszcze bardziej wzbogacić artystyczne doznania, wierszom towarzyszyła multimedialna projekcja surrealistycznych dzieł nieżyjącej już Barbary Kozieł – Gawrońskiej, zaprezentowana i omówiona przez jej brata Krzysztofa Kozieła, dzięki czemu zebrani mogli jeszcze głębiej zanurzyć się w lirycznym, a zarazem refleksyjnym świecie, który roztoczyło przed nimi tych dwoje artystów. Motywem przewodnim, towarzyszącym gościom spotkania podczas poetyckiego wieczoru, była jesień, kruchość otaczającego nas świata, przemijanie, wspomnienia, które pozostają, ale również sama istota poezji wyrażona w zaprezentowanym na wstępie przez Andrzeja Macurę wierszu Wisławy Szymborskiej „Niektórzy lubią poezję”. Dla bohatera spotkania sztuka stanowi swego rodzaju lustro, w którym odbijają się słowa i obrazy, dojrzewając  w oczach i myślach odbiorcy. Jak stwierdza na wstępie tomiku: „Pamięć lustra – po drugiej jego stronie – przechowuje odbite kiedyś obrazy, można tam znaleźć wszystko, czego już nie ma: uśmiechy, łzy, kwiaty we włosach, zapomniane piosenki i… zasuszonego pająka.” Wiersze Andrzeja Macury i obrazy Barbary Kozieł – Gawrońskiej do dwa rodzaje wyrazu, połączone wspólnym mianownikiem, jakim jest życie, uwikłane w sieci czasu, losu, przeznaczenia. Niewątpliwie wszystkim miłośnikom poezji to muzealne spotkanie dostarczyło wielu niezapomnianych, artystycznych doznań.

  

Dodaj komentarz

*


Highslide for Wordpress Plugin